Ik zit al sinds ik lang geleden startte met werken in het mensen-vak. En het leukste deel van mijn werk was en is voor mij het mensen echt verder helpen. In eerste instantie was dat “helpen” praktische hulp bieden bij personeelszaken, maar dat schoof vanzelf op naar het coachen van leidinggevenden en directieleden. Leidinggeven heeft veel te maken met hoe je zelf in je vel zit, wat je van jezelf vindt, hoe perfectionistisch je zelf bent en of je goed los kunt laten of niet. Leidinggeven is dus nogal confronterend!

 

Bij het coachen besteedde ik aandacht aan wat ik zag en wat ik hoorde bij een leidinggevende. Dat wat je zegt en wat je hoort komt lang niet altijd overeen: soms kookte iemand van binnen, maar leek het hem van buiten niet te beroeren. En die incongruentie, dat verschil, kan natuurlijk niet gezond zijn, niet voor jezelf en niet voor je omgeving.

 

Zelf heb ik ook jaren gedacht dat mijn buitenkant een sociaal wenselijke moest zijn. Status was voor mij toen belangrijk. Ik heb bij grote bedrijven als ABN Amro, Pricewaterhouse Coopers en Ernst & Young gewerkt en ik had het helemaal “gemaakt”. Dat ik niet gelukkig was in zulke grote bedrijven waar gevoel niet bepaald bovenaan het lijstje van belangrijke zaken staat, maakte even niet uit. Ik had een mooi salaris, een lease-auto onder mijn kont en het plaatje zag er goed uit...

 

Ik werd echter geregeld letterlijk ziek van de politieke spelletjes en onechtheid die er heerste. Maar er gingen geen bellen bij mij rinkelen. Dat er in dit soort grote bureaucratische organisaties geen ruimte was voor mijn sensitiviteit kwam niet eens in me op. “Er zal met mij wel wat mis zijn”, dacht ik. Niet bepaald goed voor mijn zelfvertrouwen dus!

 

Bij Ernst&Young kreeg ik een coachingstraject aangeboden omdat de andere kant ook het gevoel had dat ik meer uit mijzelf kon halen. Dat kadootje heb ik met beide handen aangegrepen. Tijdens het traject heb ik ongelofelijk veel geleerd over mijzelf, over waar bepaalde overtuigingen vandaan kwamen en hoe ik ze kon ombuigen. Het gaf mij hernieuwde kracht

 

Ik ben voor mezelf nagegaan wanneer ik het meest gelukkig was en welke omstandigheden daarbij hoorden. Ik wil veel vrijheid voelen in mijn werk, heb afwisseling nodig, hou ervan om allerlei projecten naast mijn reguliere werk op te kunnen pakken en snel resultaat neer te zetten. Ik kan goed en snel relaties opbouwen en door mijn werkervaringen heb ik geleerd mij vlug in te werken. 

 

Ik had mijn succesformule dus helder, al had ik dat toen nog niet door.... Interim-werk paste er precies bij, ik had op alle punten het gevoel dat het aansloot bij wat ik wilde. Ik ben vervolgens op zoek gegaan naar een bureau waar ik bij wilde horen. Want dat is voor mij belangrijk,  mensen die bij me passen, maar ook een duidelijke koers, een duidelijke eigen formule. Het werd Compagnon, destijds een werving-en selectiebureau voor HR professionals met een hele persoonlijke benadering van klanten. Een perfecte match!

 

Maar nadat ik terugkwam van zwangerschapsverlof, klopte het plaatje opeens niet meer. Het zal ongetwijfeld ook gelegen hebben aan mijn persoonlijke veranderingen door het moederschap, maar in mijn ogen was de focus zoek, de betrokkenheid bij klanten was anders door de toenemende drukte en ik kon niet meer uitleggen waar het bedrijf mee bezig. De binnenkant en de buitenkant lagen wat mij betreft niet meer op één lijn. Ik besloot weg te gaan en nu volledig mijn eigen koers te gaan varen, ik heb de stap naar ondernemerschap gewaagd!

 

In eerste instantie dacht ik nog verder te gaan met interim-werk, maar na enig zelf-onderzoek ontdekte ik dat me meer wilde toeleggen op het -voor mij- leukste stuk van mijn werk: één-op-één advies en coaching. Voor wie wist ik nog niet precies, wèl voor wie niet. Tot ik met Catriona in gesprek raakte. Ik merkte dat zelfstandig professionals goed bij mij passen. Voor mij is deze groep de belichaming van 'kiezen voor jezelf'. 

 

Inmiddels adviseer ik vanuit het ZZP Adviescafé zelfstandig ondernemers bij het in lijn brengen van hun binnen- en buitenkant, want als die kloppen, dan 'verkoop' je jezelf moeiteloos. En werken mag wat mij betreft best wat moeitelozer. Zeker als ondernemer, als je je eigen kaders mag scheppen! Ik zie teveel mensen zichzelf stretchen tot voorbij hun pijngrens en dat gaat me echt aan het hart. Dat is niet nodig als je in verbinding met jezelf komt en ontdekt wat je echt wil en waar je kracht ligt. Dat vind jij jezelf toch ook waard?