Een Powervrouw draait haar hand niet om voor wat zelfonderzoek. 

Weten waar je kracht zit en weten waar je valkuilen op de loer liggen? Dat is Power! Mahatma Ghandi verwoordde het wijs: “Als menselijke wezens ligt onze grootheid niet in het herscheppen van de wereld, maar in het herscheppen van onszelf.”

 

Onze Powervrouw wil meer uit het leven halen. Ze heeft ambitie en passie en lef en zij komt pas echt uit de verf als we haar bevrijden van onze belemmerende overtuigingen. Want vergis je niet, daar zitten we boordevol mee. Het is makkelijker kritisch ten opzichte van onszelf te zijn dan mild en bemoedigend. Hoe lastig is het niet om een compliment te ontvangen? En onszelf eens rooskleurig en liefdevol bejubelen is ‘not done’. We zijn nog steeds calvinistisch en soms zelfs een beetje zuur. Weg ermee, anders wordt het nooit wat met onze Powervrouw! 

 

Denk niet dat jij de enige bent en dat alleen jij worstelt met onzekerheid, twijfel, kritiek, en angst. De kritiek op onszelf is een menselijk beschermingsmechanisme. Hoe kan het dat je jezelf beschermt door zo kritisch te zijn? Het is een paradox en daarom is ook zo moeilijk te tackelen. Het komt er op neer dat door jezelf eerst af te wijzen, afwijzing van een ander niet zo’n pijn doet. Je hebt jezelf al afgeschermd, je wist al dat jij niet goed genoeg was, want dat hou je jezelf voor. Een dergelijke overtuiging belemmert je groei en bloei. 

 

Zoals de Powervrouw een deel van ons is, is de Innerlijke Criticus dat ook. En hij is een sterk en machtig deel, die er sinds onze jonge jaren is. Je Innerlijke Criticus zorgt ervoor dat je die dingen doet die er voor zorgen dat je door je ouders en andere belangrijke mensen in je leven geliefd en gewaardeerd wordt. Je gedraagt je volgens hun waarden en normen. De Innerlijke Criticus waarschuwt je als je daar vanaf dreigt te wijken: “Pas op, kijk uit, dat kun je beter niet doen, want anders hoor je er niet meer bij.” Daarom slik je gevoelens, kwetsbaarheden, angst en verlangens wellicht in. Je past je als kind dus aan én je innerlijke criticus helpt daarmee. Niets aan de hand totdat je merkt dat je meer wil, maar het niet durft. 

 

En dan nog zo’n paradox van de Innerlijke Criticus: òf hij legt de lat heel hoog en jaagt je op met het risico op faalangst en blokkades òf hij houdt je tegen en zorgt dat je überhaupt niet tot actie overgaat. In het eerste geval laat hij je streven naar perfectie omdat je anders onbenullig bezig bent en zult worden afgewezen. In het andere geval zegt hij je vooral niet je nek uit te steken, risico te nemen omdat de kans klein is dat je slaagt. Dan kan je beter niets doen. 

 

Je begrijpt dat jouw Powervrouw echt geen baat heeft bij die strenge jongen. Wil je je Powervrouw meer ruimte geven, dan zul je je bewust moeten worden van de innerlijke kritiek waarmee je jezelf denkt te beschermen. Het is een moeilijk stuk, want het is niet leuk om te zien en te voelen dat je jezelf tekort doet. Vraag je eens af of je jezelf waarden en normen oplegt waar je eigenlijk meer last van hebt dan lol. Is het wel zo goed voor je dat je altijd en overal perfectie van jezelf eist? Wat kost dat je? En wat brengt het jou dat je zoveel mòet en dat het nóóit genoeg is? Waarom zou je dat toch allemaal doen?

 

De weg naar binnen is lastig maar ook prachtig. Zelfkennis is innerlijke leiderschap. Welke Powervrouw wil dat nou niet? En hey, no guts….no glory!