Weet je nog?
De spannende tijd in je tienerjaren, toen je verliefd op iemand was? Maar dat je niet wist of die ander jou ook zag zitten? Dus wat deed je: peilen in je vriendenkring wat de kans was om te slagen. Zodat je niet hoefde af te gaan en het rechtstreeks durfde te vragen: wil je met mij?

 

Ook op zakelijk vlak is het vaak aftasten. En soms word je ook wel eens afgewezen. Tijdens de ontmoeting zelf, of daarna: wanneer je iemand vraagt om te linken via Linkedin. Je hoort gewoon niets meer?? Soms kun je het merken tijdens je ontmoeting. Je kunt het vaak zien aan de lichaamstaal, aan iemand zijn houding, dat het deze keer niets gaat worden.

 

Niet erg
Ik hoorde laatst een uitspraak die voor jou ook van belang kan zijn.

Niet iedereen zal (en kan) jou leuk vinden. En dat hoeft toch ook niet?
Wanneer mensen jou voor het eerst ontmoeten, ervaart het overgrote deel dat als neutraal. Een klein percentage heeft helemaal geen klik met jou en een klein percentage vindt jou geweldig. Dus: voor de meesten is het contact met jou dus een neutrale tot positieve ervaring. En gelukkig is dat vaak wederzijds...

 

Gewoon linken
Nodig iemand die je ontmoet hebt en die jij als neutraal tot positief hebt ervaren gewoon uit in je netwerk m.b.v. LinkedIn. Alleen dan kun je op een later moment makkelijk iets van waarde naar die persoon sturen of hem/haar in contact brengen met iemand uit je netwerk. Want netwerken gaat tenslotte om geven.

 

Lauwe acquisitie
Naar mijn idee is netwerken en linken DE manier om lauw binnen te komen bij jouw doelgroep. In linkedIn kun je gemakkelijk zoeken op iemand met een bepaalde functie of bijv. op grootte van bedrijf. Vervolgens kun je kijken wie in jouw netwerk daar contacten mee heeft.Todat je zelf een ingang hebt, waarvoor jij iemand om hulp kunt vragen.

 

Krijg je toch een nee?
Je zou zeggen: geen reden om NIET te linken. En toch krijg je soms geen antwoord, of zelfs een nee? Kijk dan eens naar hoe je iemand uitnodigt. Ik gebruik NOOIT de standaardzin: I'd like to add you... Maar ik probeer altijd tenminste aan te refereren aan waar we elkaar ontmoet hebben. Dus: maak het persoonlijk. Dan zullen ze eerder ja zeggen.

 

Visie op netwerken
Je zult merken dat iedereen er zijn eigen visie op nahoudt hoe hij netwerken/LinkedIn gebruikt. Sommigen zijn Open Netwerker en accepteren iedereen, anderen linken alleen met mensen waarmee ze zakelijk iets denken te kunnen. Weer anderen vinden dat ze het niet te groot moeten laten worden. Anderen hebben het idee dat je niet serieus bent in het geven wanneer je meer dan 500 relaties hebt. Ook al die verschillende visies, kunnen er makkelijk voor zorgen dat je uitnodiging niet geaccepteerd wordt.

 

Mijn visie: linken en verbinden
Uiteindelijk ligt de kracht van netwerken in relaties opbouwen. Dat kun je niet met honderden mensen tegelijkertijd, maar wel met enkele. Wees niet bang dat je het niet meer kunt overzien, wanneer je netwerk groeit en groeit naar honderden of misschien wel duizenden ondernemers. De verantwoordelijkheid voor een relatie ligt naar mijn idee aan beide kanten om contact te houden. En LinkedIn is zo gemaakt, dat je zichtbaar blijft in je netwerk (en het netwerk van je netwerk) door updates en nieuwe contacten die je legt. Juist doordat ik met veel mensen gelinked ben, kan ik ook veel geven in mijn netwerk.

 

Hoe hou je grip op je netwerk?
Maak een aantekening op het visitekaartje of in de ruimte die je in het LinkedInprofiel van je contact hebt (aan de rechterkant onder de contactgegevens). Daar kun je net even iets kwijt waar je iemand ontmoet hebt en wat je van het contact herrinnert.

 

Zomaar even bellen
Het gevoel dat je iemand wilt bellen, en je weet niet precies waarom? Gewoon doen. Zeg: ik moest even aan je denken, of: ik bel je zomaar. En ga het gesprek aan. Of vertel diegene dat hij iets gezegd heeft waar jij wat mee kon. Zo kunnen waardevolle zakelijke relaties ontstaan. Puur platonisch, zul je begrijpen :).