Stemmetjes, hoe kom je er vanaf? Geplaatst door Judith Webber op 1-2-2011 13:01:20
Om maar meteen met de deur in huis te vallen:
NIET!!
Ik heb lange tijd geloofd dat je je eigen gedachten zelf kunt bepalen en dus ook kunt bepalen of je wel of geen negatieve gedachtes hebt. Toch kwamen (en komen) die negatieve gedachtes geregeld naar boven, ook bij mij als rasoptimist. Maar ik heb inmiddels een manier ontdekt om de stemmetjes het zwijgen op te leggen. Om te laten zien hoe mij dat gelukt is, zal ik bij het begin beginnen, mijn binnenkant.
Binnenkant
Ik kan mij op nieuwe terreinen nog steeds behoorlijk zenuwachtig voelen: ik stap daarmee uit mijn comfort zone. En omdat ik me altijd pas kort van tevoren goed voorbereid, voel ik die spanning pas op het laatste moment (als ik niet meer terug kan). En er komen dan stemmetjes voorbij die zeggen dat ik bijvoorbeeld niet binnen de tijd blijf in een workshop of dat ik niet uit mijn woorden kom.
En wat deed ik elke keer als ik zo'n stemmetje de kop op voel komen: mijzelf straffen. Ik deed tenslotte iets niet goed -vond ik- want ik krijg toch weer zo'n ondermijnende gedachte. En ook die negatieve gedachte helpt me niet, sterker nog ik krijg alleen maar meer van dit soort hersenspinsels. Nu ben ik nogal een voorstander van mildheid, maar naar mijzelf toe ben ik dat lang niet altijd (geweest).
Stapelen
Opeens kwam ik er achter dat ik wel op een andere manier invloed kon uitoefenen op mijn gedachten, namelijk door een positieve gedachte er bovenop te stapelen. Voordat ik ergens ging spreken, was ik weleens nerveus en stelde me dan voor dat de zaal dat wat ik te vertellen had wel helemaal niets zou vinden. Niet echt handig als je je zenuwen wil bedwingen kan ik je vertellen.
Ik bedenk me dan hoeveel positieve ervaringen ik al heb gehad op dit vlak, dat ik heel goed om kon gaan met criticasters en dat het juist dankzij critici vaak een topavond werd. Naast het bewust zoeken naar positieve gedachten, helpt het besef dat ik niet iedereen hoef te 'pleasen' mij enorm. Ik richt me tegenwoordig alleen nog maar op mijn (potentiële) droomklanten. Deze combinatie helpt mij enorm, ik heb echt zin in mijn spreekbeurt en het werd inderdaad een topavond!
Buitenkant
Voor veel mensen is het nog niet zo gewoon om openlijk te vertellen over je stemmetjes, de 'fouten' die je hebt gemaakt, je leerervaringen. Ik vind dit een stuk minder lastig, sinds ik merk dat ik:
A) niet alles hoef te vertellen (het moet passen bij mijn thema)
De misvatting bij openheid is dat je de volumeknop meteen op 10 moet zetten op alle onderwerpen. Doe maar niet! Sterker nog liever een heel stuk zachter en wat selectiever.
Tip: Peil voor jezelf hoever je jouw volumeknop open wil zetten!
B) zelf bepaal hoe ik iets onder woorden breng (het moet bijdragen en dus geen afbreuk doen aan mijn expertise)
Er zijn veel manieren om iets te verwoorden. Soms kun je jezelf ermee ontkrachten, soms juist versterken. Wat denk jij dat beter werkt: 'helaas stromen de klanten nog niet naar me toe' of 'bel me gerust, ik heb nog wel een plekje'.
Tip: Leg wat je zegt langs die lat. Ontkracht je of bekrachtig je jezelf?
C) zelf bepalen wanneer ik iets zeg (timing is belangrijk, ook het moment moet bijdragen: beter iets vooraf, tijdens of achteraf zeggen)
Zo kon ik, toen ik op het podium stond voor mijn boeklancering, best zeggen dat ik zenuwachtig was, maar als dagvoorzitter is dat wat raar.
Tip: Denk even wat verder dan nu. Is het handig om jezelf vooraf te uiten, nu of kan het ook later?
Het mooie is dat ik een boek vol met ontboezemingen heb geschreven en dat ik van alle kanten alleen maar lof krijg. Laatst vroeg ik mijzelf openlijk op Twitter af of iemand niet iets kritisch wil schrijven over mijn boek. Ik vind zoveel positivisme altijd een beetje ongeloofwaardig worden namelijk.
De reacties daarop waren uitermate boeiend:
- "hoe is het mogelijk om iemand die zichzelf zo blootgeeft te bekritiseren?"
- "waarom vind je het pas geloofwaardig als het niet alleen maar positief is?"
- "je openheid is juist mooi en inspirerend"
-"heb je moeite met de hoeveelheid complimenten (dit kan ook projectie zijn)?"
- "als ik dan toch iets mag zeggen, ik wil in boek 2 graag nog meer diepgang" (daar werd ik blij van, ik ook namelijk!)
Mijn conclusie is dan ook dat gedoseerde openheid heel goed mogelijk is (en ook nog eens fijn)! Ik hoop je met deze column aan te zetten tot het toelaten en delen van je stemmetjes.....
Hoe ga jij om met jouw stemmetjes?
|
Reacties
|
|
|
Het belang van je Mindset
Reactie van Claudia Kaldenbach op 21-2-2011 12:48:13Judith, wat een mooi artikel. Het is iets waar niet veel ondernemers over praten, maar wat iedereen (opgelucht) zal herkennen. Iedereen heeft onzekerheden en angsten. En wat we allemaal zeggen tegen ons zelf! Eigenlijk moeten we veel liever voor onszelf zijn. Wat bij mij helpt is om juist te kijken naar mijn sterke kanten, en wat ik voor anderen heb kunnen betekenen (referenties, feedback, successchriftje, dat soort dingen).
Het gaat er uiteindelijk om dat we in actie komen ondanks die innerlijke gedachtes . En het allerbeste kun je die belemmerende overtuigingen vervangen voor helpende. Begin april is er een bijzondere training op dit gebied in de Rai. Zie http://bit.ly/icraQS. Er zijn voor die datum gratis workshops door het hele land. Want wanneer je je stemmetjes niet meer zo hard hoort, of kunt vervangen door helpende overtuigingen, wat kun je dan betekenen vanuit wie je bent? Daar gaat het tenslotte om.
|
|
Nieuw Reactie
Reactie van André van de V op 3-2-2011 12:10:17Al jaren manager en sinds 1,5 jaar zelfstandig. De groep kijkt naar je en verwacht geloof. Toch knagen er regelmatig zaken die je van je stuk brengen. Positief blijven is dan lastig. Ik heb gelukkig de natuurlijke neiging om het positieve uit te lichten, maar dat maakt mezelf niet altijd gelukkiger. Beter werkt het om vaker te sparren met mensen. Ik heb er één die ik elke week spreek en die met name finacieel meer overzicht heeft dan ik. Ook heb ik iemand in mijn team waar ik behoorlijk open mee communiceer. Dat is altijd een risico want door je kwetsbaar op te stellen kan je in lastige situaties verzeilen als het vertrouwen niet gerechtvaardigd is. Als man is EQ opzoeken wel een aanrader. Laat iedereen je maar een softie vinden. Voor mij werkt openheid en tot zekere hoogte kwetsbaarheid goed. Gezegd moet zijn dat ik alleen vrouwen in mijn teams heb.
|
|
|
|
|
|