Duizend kabouterhandjes Geplaatst door Helen Dekker op 23-2-2011 13:50:41
Mijn moeder kan het nog altijd niet laten: mouwen opstropen, groene zeep tevoorschijn, plumeau in de aanslag, bank naar voren schuiven… De Voorjaarsschoonmaak. Maar je dacht toch zeker niet dat ik mijn bruisende onderneming dáárvoor onderbreek? De enige bank die ik verschuif is de bank die mijn zuurverdiende centen niet Maatschappelijk Verantwoord belegt.
Digitale schoonmaak
Mijn Grote Schoonmaak bestaat uit het legen van mijn digitale prullenbak. Ik ben dol op het geluid ervan. Of-ie nou tjokvol zit met afgedankte offertes of slechts drie mislukte mailings bevat: klik op de bezwerende formule ‘Weet u zéker dat u deze items permanent wilt verwijderen?’ en het is net of duizend kabouterhandjes in één seconde een enorme berg papier verfrommelen. Kiggggoewut.
Weg rommel. Onherroepelijk. Voorgoed verpulverd door dat magische brein onder de toetsen van je laptop. En hè hè wat een ruimte schept dat in je hoofd. Daar kan geen wilde frisheid van limoenen tegenop. Nu we het eerste decennium van de 21e eeuw achter de rug hebben, mieter ik met deze Grote Schoonmaak graag een paar heikele ‘vrouwenitems’ definitief in de digitale prullenbak.
Glazen plafond bijvoorbeeld
Over het aantal vrouwen in topposities viel in 1996 al geen Peptalk te schrijven. En in de afgelopen vijftien jaar was de teneur van artikelen hierover vrijwel altijd ‘afname’, ‘slakkengang’ of ‘stagnatie’. Termen waar je als ondernemer toch de rillingen van krijgt? Ik heb er genoeg van. Het enige glazen plafond waar ik je nu nog over wil horen, is die van je nieuwe serre die je dit voorjaar dankzij het verlaagde btw-tarief gaat financieren.
Dé oplossing voor meer vrouwen in de top van het bedrijfsleven: een vrouwenquotum. Een woord dat doet denken aan visvangst, maar dan geforceerd in plaats van beperkt. Aan schrapen over een bodem en weerloze schepsels die tegenspartelen. En tegenspartelen doen de meeste Nederlandse vrouwen als het gaat om overuren op kantoor. Want, zo bleek vorig jaar uit onderzoek, ze werken gewoon het liefst parttime.
Stinken
Het miserabel aantal topvrouwen in de 21e eeuw ligt dus niet aan de mannen. Nee joh, het old boys network staat gewoon open voor vrouwen hoor, citeerde de Volkskrant een paar topmannen vorig jaar. Echt. De boys schuwen helemaal geen sterke of leuke vrouw in hun midden. Mannen zijn tegenwoordig heel geëmancipeerd. De term Excuus Truus kan dus ook in de digitale prullenbak. Weet je wat? We maken er een bv van, een kledingverhuurbedrijf voor mannen die af en toe graag een jurk aantrekken.
Ach en dat vorig jaar de baas van Nieuwsuur de relatie van zijn kersverse anchorwoman Eva Jinek met een bekende advocaat onverenigbaar vond met haar functie, zodat ze kon vertrekken, dat heet ‘professioneel’. Doet helemáál niet denken aan de tijd (1924) dat vrouwen werden ontslagen als ze gingen trouwen. Zoals Geen Stijl opmerkte: van Jeroen Pauw, die heel bekend Amsterdam bij elkaar heeft gewoonbootneukt, gaat het nieuws toch ook niet stinken? Kiggggoewut!
Helen
